محمود میرزایی( مهمیر)

باخون و خشم داغ و سرخ
پرواز به سپهر مهر و آزادی
از خودگذشته، جوان دلیر بیدار و بینای ایرانی
در گذر است به سوی رسیدن
به یک خانواده دیدنِ ایران و ایرانی
گشته چنان نستوه و استوار
دخت و پور ایرانی
که مینشاند رقص و آواز را بجای سوگ سیاه
در پاس و ستایش مرگ پیکر جاوید گشتهگان،
در ارج و سپاس بر جانبخشان راه رهایی، برابری، آزادی
هنگامهی شکوهمند گرانپردازی ست
شکوه شکفتن رستاخیز ایرانی
رسیدن به جایگاه والای آگاهی
به مهار خشم ویرانگر از بیداد
و نه فروکش خشم و انتقام
که بشوید و بسوزاند با سیلابی ز خون سرخ و داغ خود
ریشهی سیاه گندیدهی جانوران اهریمن پلید آخوندی
اندیشهی ایرانی در راه پویایی به گزار از تقدس و مقدس و قدیس
گزر از نیرنگ، دروغ و خرافات
گزر از افسانههای دروغین بت و شهید و شهد و شهادت و شهوت و شهود
گزر از آنچه شرع سیاه خواندش مشروع
گزر از دالان پرپیچ و خم تاریک ایمان کور
شناخت سره از ناسره
شناخت خودی از ناخودان
پیمودن راه روشنی با پاپوش اندیشه و پویش
به سوی رسیدن به برابری با کولهبار آزادی
گزر از خشم کور ویرانگر
از ناله و آه و گریه و زاری
رسیدن به دانش و چرایی
رستاخیز، نوزایی
پرواز ققنوسانهی سیمرغ
به شکفتن و رُستن مهر
آشتی با خود و پیرامون
در پناه آرامش و آسایش
شادی درخانهی نیاکانی
در آغوش گرم خانوادهی خود
خانوادهی بزرگ رنگینکمان ایرانی
پرواز سیمرغان کهن دیار
برفراز دماوند و دِنا، سهند و الوند و سبلان
گزر از خشم و خون سرخ
به پرواز سپید بر سپهر آبی پاک ایران و آزادی
مهمیر، ۵ بهمنماه ۳۷۶۳ وهومنی
۱۴۰۴ سال خورشیدی از فرار ممدقریشی
۲۵ ژانویه ترساعیسامسیحا عزراچلیپایی
Facebook Comments Box
اخترنیوز مولتی مدیا