محمود میرزایی(مهمیر)

از دی که گذشت، هرچه گویی خوش نیست
خوش باش دمی که با طرب میگذر
خیام
دیماه و کنون کهن دیارم ایران
کشتارگه و شناور به خون است
هان! پیکر اهریمن ناپاک خونخوار
آلوده و سرشار ز بیداد و جنون است
فرزند پاک میهنم در گزر از بند و خرافات و سیاهی
با دست بر آتش، با اندیشهی بیدار کوبندهی ضحاک قرون است
تا کی ببارد چنین خون ز بیداد؟
هممیهنم برخیز که هنگام غرور است
ای یار کجایی؟ که یاری ت نیاز است
تند باش بیا که با یاری تو گاهِ فراز است
دانی که اهریمن ضحاکی خونریز
از تخت ولایتش به زودیِ زود
با ریش و ریشه سرگشته
نگون در ته چاه است!
۲۰ دی ۳۷۶۳ وهومنی
۱۰ ژانویه ۲۰۲۶ ترسایی
Facebook Comments Box
اخترنیوز مولتی مدیا