اخترنیوز مولتی مدیا
پورمزد کافی ( منظر)
“از این اندوه” ( ۲)
برای برادرم محمود
از چینه های بی قراری ام
از خشت های نگرانی
و گذشت درد ناک زمان
بی حضور تو
بر طاقتم نمی گنجد
از خشتهای بی قراری ام
از چینه های آشفتگی
و اشک فانوسی ست بی بدیل
در دریای متلاطم دیده ام
بی نگاه شرورت
درد به جان می کوبد
و در لابلای مفاصل خاطراتم
هیولای غمت خانه دارد
اول اسفند ۲۵۴۷ شاهنشاهی،
(اسفند) ۱۳۶۷_ آلمان
از دفتر( از این فلات پر اندوه )
( فریاد خاموش )
(۱۴) “از این اندوه” ( ۳)
ولنگار و بیهوده
نمی گردد کلاغ
چو لکه ی شب
آوار نقره ای ماه است
که سرب گون
به گلوی شیدای قناری
فرو میریزد
روزهای اسفندی
یخ آحین
و سنگین و
کندند
و پاره های ملتهب اسپند
به سردی میسوزند
خورشیدی مست
بر دریچه ی روز تو
نفس میکشد
و آینه ات
شمایل گردان طراوت و سبزی ست
هر سین سنت
ستاره ی سرور سفره ی توست
و حسرت
نصیب سفره ی من
که در فصل سرد سندان و سنگم
بهار است
اما
لطمه ی پاییز
امانمان بریده ست
۱۸ اسفند ۲۵۴۷ شاهنشاهی
(۱۳۶۷) آلمان
از دفتر ( از این فلات پر اندوه )
( فریاد خاموش)
Facebook Comments Box
