چنگیز امیری
جنبش ملی شیروخورشید : – رم سوم – خلافت سوم – رهایی جامعه مدنی اروپا از محاصره بربریت سرخ و سیاه
چارلی کرک خبرنگار آمریکایی گفت “چپ با چاقوی اسلام گلوی دموکراسی رامی برد”. قتل او گویای روشنی بر دیدگاه اش بود. این جمله او در حقیقتبیانگر رویارویی بزرگی است که کانون مرکزیش حکومت اسلامی و روسیهپوتینی هستند که شعله های ویرانگر ایدئولوژی های آخرالزمانی شان تحت دوعنوان –رم سوم و خلافت سوم– هیچ سر سازگاری با جهان مدرن ودموکرات و سکولار نداشته و همه جهانیان را خواسته و ناخواسته درگیر جنگخیر و شر کرده اند.
انقلاب ملی شیروخورشید نیز مثل انقلاب اسلامی، آمده تا همه معادلات رابرهم بزند و جهان را این بار اما به سوی نظمی نوین، دموکراتیک و سکولارنوید دهد. خیزش ده ها میلیونی روزهای ۱۸ و ۱۹ دی در سراسر کشور پیامیقدرتمند برای جهانیان ارسال کرد، که کشتیبان را سیاستی دیگر آمده و تحولاتجامعه ایران از مطالبه محوری به سرنگونی کل نظام تبهکار اسلامی تغییرجهت داده است و ایران در آستانه یک تحول بزرگ تاریخی قرار دارد.
دو روزی که جهان را تکان داد و نشان داد که مردم ایران آماده سرنگونی کل نظام اندو در سنگر خانه هایشان در انتظار زمانی مناسب نشسته اند زمانی که دستگاه سرکوب توان لازم برای کشتار را از دست داده باشد.
نتیجه و چکیده انقلاب ملی شیر خورشید را اگر برای ایرانیان در یک جملهخلاصه کنم — رهایی حقوق اجتماعی و مدنی مردم از چنبره قوانین اسلام وبازگشتن هویت گم شده ملی از قید هویت اسلامی است و اگر برای جهانیانترسیم کنم رهایی جهان از اثرات مهیب و ویرانگر انقلاب پنجاه و هفت ومتحدان چپ اروپایی و جهانیش که به قدرتمند شدن اسلام رادیکال در اروپامنجر و جامعه مدنی اروپا و آمریکا را به محاصره نیروهای رادیکال چپ واسلامی درآورده است. 
انقلاب ملی شیر خورشید بر خلاف پروپاگاندای، خندق های محافظ نظام، یعنی چپ ها و مجموعه پنجاه و هفتی ها با حمایت آمریکا و اسرائیل و از ۱۸و ۱۹دی آغاز نشده است. انقلاب ملی شیر خورشیدادامه منطقی خواستههای انقلاب مشروطه است و از همان فردای انقلاب ، جامعه شهروندی و عرفیشده ایران، خیلی زود عمق فاجعه را دریافت ، اما امواج سهمگین انقلاب کهسیلاب وار تمامی ایران و خاورمیانه را به تسخیر خود درآورده بود، راهی جزعقب نشینی و منتظر فرصت ماندن برای جامعه مدنی باقی نگذاشته بود.
فریاد مردم از سالها پیش در خیابانها با شعارهایی نظیر “نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران” که بعدها شکل رادیکالتری نیز بخود گرفت و به شعار “هم غزه هم لبنان هر دو فدای ایران” تبدیل شد و یا شعارهایی بسیار رادیکالتر، هنگامی که طرفداران حکومت پرچم فلسطین را در استادیوم برافراشتند و مردمیک صدا فریاد زدند “پرچم فلسطین را… ت”، نشانهای برآمدن سونامی ملی گرایی و گذار از انقلاب پنجاه و هفت را میداد.
همچنین جنبش زنان ایران که از همان سال پنجاه و هشت برای بازپس گیریحقوق مدنی از دست رفته به خیابان آمدند، و اولین اقدام اعتراضی و خیابانی برای دفاع از حقوق شهروندی در مقابله با تحجر غالب را رقم زدند، در حقیقتپیشاهنگ جنبش توانمند زن زندگی آزادی است. با توجه به این شواهدروشن، انقلاب شیروخورشید از همان فردای انقلاب هرچند کم توان؛ اما پایدر راه تغییربنیادی گذاشته بود تا شکوفایی اش را در ۱۸ و ۱۹ دی و باحضور دهها میلیونی مردم به رخ بکشد.
جهان و ایران اکنون بر سر دو راهه گذار از انقلاب پنجاه و هفت ایستاده اند .
جنگهای – رم سومی – روسیه و اوکراین و –خلافت سومی – جمهوری اسلامی و اسراییل/امریکا
اروپا و خاورمیانه اکنون صحنه جنگ های گرمی هستند که بانیانش دو عضومحور شراراتند— روسیه با حمله به اوکراین و جمهوری اسلامی که سالها جنگی در سایه ای را بر منطقه و اسرائیل تحمیل کرده بود– جنگی که اکنوناز سایه برون آمده و خاورمیانه و مردم ایران را ناخواسته درگیر کرده است .
صحنه رویارویی سرد و نظری این جنگ ها که سالیانی طولانی در زمینمساعد کشورهای دموکراتیک در جریان بود نیز حالا و به شکلی تصاعدی بالاگرفته و از خیابان های تهران، اصفهان، کرمانشاه، آبدانان،ملکشاهی، شیراز، مشهد و … بسیار فراتر رفته و به لندن و پاریس،برلین، ونکوور و سیدنی رسیده است .
این روند همه اندیشکده ها، دانشگاهها، مراکز آکادمیک و حتی همه محافل سیاسی و اقتصادی اروپا را نیز درگیر کرده واز تاثیرش بر سپهر سیاسی اروپا از سویی تا رویارویی نظامی جمهوری اسلامی و نیروهای نیابتی اشبا آمریکا و اسرائیل و کشورهای حاشیه خلیج فارس از سویی دیگر قابل مشاهده است .
در کنار این تغییر و تحولات جنگ روسیه علیه اوکراین و کمک جمهوری اسلامی به روسیه بر علیه اوکراین و کمک متقابل روسیه به ایران در برابر اسرائیل/آمریکا – حمله ایران به کشورهای حاشیه خلیج فارس و کمک اوکراینبه کشورهای حاشیه خلیج فارس در برابر ایران— میانجی گری ترکیه پاکستان و حتی قطر (محور اخوان المسلمینی ها) برای نجات جمهوری اسلامی، وهمکاری کشورهای خلیج فارس با محور اسرائیل / آمریکا بر علیه جمهوریاسلامی، همه و همه نشانگر ابعاد گسترده و درهم تنیدگی منافع هایبیشماری است که ماندن یا نماندن نظام سیاسی در ایران برای جهان دارد واگر نظام خلافت سومی جمهوری اسلامی درهم بشکند ، میتواند به شکستیا متوقف کردن ایده – رم سوم – در اروپا بینجامد. 
برای پرداختن به این معادله ده ها مجهولی که از سویی جهان اسلام را دوپاره کرده و عربستان و کشورهای کوچک حاشیه خلیج فارس را در سمت اسرائیل و آمریکا — ترکیه ، پاکستان، طالبان،حماس، القاعده و همه نیروهایاخوان المسلمینی را در سمت ایران و نیروهای نیابتی اش به صف کرده است، اهمیت و حساسیت تغییر نظام سیاسی در ایران را برای همه دنیا دو چندانکرده و با تحلیل های تئوری توطئه ای نمی شود این معادله را حل کرد.
آوردن نام گروهها و حکومتهای اخوان المسلمینی و حمایتشان از نظام اسلامی در اینجا بی دلیل نیست ، زیرا به گمان من نطفه انقلاب اسلامی از نگرشاخوان المسلمینی و در رحم اجاره ای چپ بسته شده بود و در انقلاب پنجاه وهفت متولد شد .
هر دوی این نگرشها خود نیز از بطن دو امپراطوری عثمانی و روسیه تزاریسر برآورده اند که یکی از آنها به فروپاشی کامل رسید (عثمانی) ودیگری(روسیه) در یک دگردیسی از تزاریسم به بلشویسم تاثیرات شگرفی برایران در آستانه گذار به جامعه عرفی گذاشتند
رم سوم :
پیش از اینکه به –خلافت سوم– بپردازم لازم می بینم که ابتدا به – رم سوم– نظری کوتاه بیندازم تا ارتباط نگرش چپ و اسلام سیاسی و انطباق اعجاب آور این نگرشها برهم از خلال مه گرفتگی های غلیظ ایدئولوژیک اندکی روشنتر دیده شود.
داستان از آنجا شروع میشود که – رم اول – بدست بربرها و رم شرقی یاهمان رم دوم توسط عثمانی ها با سقوط کنستانتینوپل بدست سلطان محمدفاتح پایان میگیرند.
تزاریسم و جامعه عقب مانده موژیکی روسیه، بعلاوه سرزمین های تسخیر شدهی گوناگون و نامتجانسی که ضمیمه روسیه شده بودند، عملا روسیه را فاقد ساختار دولت – ملت به معنای واقعی کرده بود .روسیه سرزمینی بسیار بزرگ با ملیت هایی کاملا متفاوت و ادیان گوناگونی بود که هیچگونه پیوندهای تاریخی و فرهنگی ملموسی،مردمان ساکن این سرزمین پهناور را بهم نمیپیوست ودر حقیقت مانند مجمع الجزایری دور و بیگانه از همی بودند که درسایه اقتدار تزاری به زیستن با یکدیگر مجبور شده بودند.
تنها گزینه محتمل و ممکن حکومتگری در این امپراطوری منحصرا متکی برتزاریسم تکیه داده بر کلیسای ارتدوکس بود که خود را متمایز از مسیحیت کاتولیکی تعریف و روسیه مقدس را وراثت – رم سوم – میدانست.
امواج تغییرات ساختاری که از غرب شروع شده بود و به تدریج به روسیه همرسیده بود، ساختار متصلب و غیر قابل انعطاف نظام الهی تزاری را که توان رنسانس، آنچنان که در غرب اتفاق افتاده بود را نداشت و این مولفه ، تزاریسمرا وادار به خزیدن بیشتر در سنگر مسیحیت میکرد تا ضمن حفظ فاصله بااروپای پویا و در حال پوست اندازی، سرزمین مقدس روسیه را وارث –رم سوم– و رهبر معنوی جهان مسیحی قلمداد کند، ادعایی که هم اکنون روسیه پوتینی آنرا بصورتی فعال با مانیفست نوشته شده در اروپا دنبال میکند.
هاله تقدسی بخشیدن به روسیه برای حفظ فاصله با اروپا و برکنار ماندنروسیه تزاری از تحولات دموکراتیک/سکولاری بود که امواجش از اروپای به روسیه هم رسیده بود .
مشکل احیا – رم سوم – از آنجا آغاز می شد که مذهب ارتدوکسی، فراگیری و وجاهت لازم برای خلافت بر جهان مسیحیت را نداشت و نمی توانست همچون کاتولیسم بر بخش بسیار بزرگی از جهان مسیحی رهبری معنوی داشته باشد.
در آستانه جنگ اول جهانی امپراتوری تزاری در آستانه فروپاشی قرار گرفتهبود. لنین بخوبی می دانست که هر تحول انقلابی و ساختار شکنانه ای که به فروپاشی قدرت تزاریسم منجر شود،به از دست رفتن بخش های بسیار بزرگیاز سرزمین های تسخیر شده خواهد انجامید. از این جهت او با زیرکی چارهای برای اضمحلال و فروپاشی روسیه اندیشید و استالین ماموریت یافت تا برای بعد از تزاریسم چاره ای بیندیشد و نگذارد تا سرزمین های تسخیری، پس از فروپاشی تزاریسم از روسیه جدا شوند.
ماحصل فکر لنین و استالین کتابی شد تحت عنوان « مارکسیسم و مسئله ملی1913» که هوشمندانه از فروپاشی روسیه جلوگیری میکرد. روسیه که “زندان ملیت ها” بود؛ در شکلی دیگر و با عنوان جعلی اتحاد جماهیر شوروی در همانچارچوب جغرافیایی که تزارها ساخته بودند.، باقی میماند. هرچند در کتاب مزبور گزینه خروج ملت ها پیش بینی شده بود ولی اجازهخروج از اتحاد جماهیر شوروی منوط به بندی میشد که خروج نباید به منافع پرولتاریا صدمه بزند. تشخیص و ارزیابی صدمه به منافع پرولتاریا هم به حزب کمونیست مادر سپرده شده بود که عملا راه خروج را مسدود میکرد.
آنچه که موضوع را حائز اهمیت میکند این است که با وجودیکه که انقلاب بلشویکی ظاهری انقلابی، غیر دینی و عدالت محورانه داشت، اما تمام شاخص های عدالت محوری و ساختار سازی سیاسی نظم بلشویکی، نعل بهنعل بر سنت کلیسایی ارتدوکسی و بر دستگاه دیوانسالاری تزاری منطبق بود. پلخانف در جایی گفته بود که “لنین تمام دستگاه متمرکز و دیوانسالاری تزاریرا بی هیچ تغییر معناداری به حزب کمونیست و شخص خودش منتقل کرده است “و تروتسکی در مناظره ای با لنین به او میگوید” رفیق لنین شما طبقه کارگر را در حزب، حزب را در کمیته مرکزی؛ کمیته مرکزی را در پولیت بورو وپولیت بورو را در شخص خودت متمرکز کرده ای”.
یعنی دستگاه سیاسی حزب کمونیست در حقیقت همان مدل تزاری بود که دیوانسالاری تزاری و سانترالیسم فرد محور را از تزار به رهبر حزب منتقل کرده بود و با کودتایی که بر علیه کرنسکی که بانی حکومتی لیبرال بود عملا مانع تحولات دموکراتیک در روسیه شد. آنچه که لنین در اتحاد شوروی ساخت چیزی جز برآورده کردن رویاهای تزاردر برکنار ماندن روسیه از تحولات دموکراتیک نبود .
انتقال دیوانسالاری تزاری به دستگاه مخوف و متمرکز حزب کمونیست، در واقع هر نظم دموکراتیکی در روسیه را کاملا متوقف می کرد. از این جهت بلشویسم موفق شد که روسیهء در آستانه تحول دموکراتیک را در همان نظم گذشته و غیردموکراتیک با نامی دیگر میخکوب نماید. ایده — رم سوم – که رویایتزاریسم برای تسلط بر اروپا و به قصد بر هم زدن نظم دموکراتیک و بازگشتاروپا به نظم ماقبل مدرن بود، با ایده انقلاب جهانی به رهبری طبقه کارگرهمچنان دنبال شد.
در مرحله اول می بایست کشورهای اروپایی با انقلابات کمونیستی به رهبری حزب کمونیست روسیه به اتحادیه کشورهای کمونیستی ملحق شوند و نظم دموکراتیک در اروپا برچیده شود. در چنین وضعی این روسیه تزاری نوین بودکه ایده هایش را به اروپا تحمیل میکرد و در حقیقت رم سوم با نامی دیگر بههدف خود رسیده بود.
می ماند ماهیت عدالت خواهی انقلاب بلشویکی که آن هم بنابر آموزه هایمارکس، کاملا منطبق و برگرفته از سنت و آیین یهودیت بود.
در مقاله ای نوشته ام که ” مارکس معتقد ترین یهودی همه ادوار تاریخ است”، چرا که او عدالت مطلق توراتی را که وعده اجرایش در آن جهان و برای قومبرگزیده داده شده بود را در فلسفه ماتریالیسم تاریخی خود گنجاند و بهشتو عدالت مطلقی که در تورات و برای قوم برگزیده در جهانی دیگر داده شده بود را از آسمان به زمین منتقل و به جای قوم برگزیده–طبقه برگزیده کارگر– را رسالت تاریخی بخشید تا جامعه کمونیستی یا بهشت زمینی را بسازد. 
از مجموعه این داده ها نتیجه ای که منطقا حاصل می شود،دگردیسی روسیه مقدس ارتدوکسی در بلشویسم و پیگیری ایده رم سوم ، در انقلاب جهانی طبقه کارگر با هدف در هم شکستن لیبرالیسم و حقوق فردی و سکولاریسم است.
لنین خود در جایی نوشته :نقل به مضمون : “ما برای ساختن جامعه نوین سوسیالیستی می بایست از همان مصالح، برنامه، افراد و نقشه هایی استفاده کنیم که در جامعه ما موجود بود. تعریف ساده همین جمله یعنی وقتی مصالح/ نقشه/افراد و برنامه همان باشد ؛معمار همان بنایی را میتواند بسازد که قبلاوجود داشته نه چیز دیگری.”
سقوط شوروی و بازگشت حکومت تزاری پوتین و شرکا که همگی از دل کا گ ببیرون آمده اند و احیاء ایده رسمی – رم سوم– توسط پوتین و فیلسوفمحبوبش آیلین که تئوری پرداز –رم سوم – بود و پوتین کتابهای او را درمیلیونها جلد تکثیر و مجانی در اختیار عموم قرار می دهد، سیکل تزاریسم – بلشویسم – تزاریسم نوین و ایده رم سوم که هرگز به فراموشی سپرده نشد واز دوران تزاری به دوران بلشویکی با نامی دیگر منتقل و سپس با بازگشت بهتزاریسم نوین پوتینی و از سرگیری ایده –رم سوم– این بار با نام و نشانمشخص، نشانگر آن است که این دور باطل اصلا اتفاقی نبوده است. تدبیرلنین برای جلوگیری از فروپاشی روسیه بزرگ هم کارساز نشد و روسیه از همپاشید.
خلافت سوم:
خلافت اول در بغداد،به تدبیر وزیر دانشمند ایرانی خواجه نصیرالدین طوسی وبدست ایلخانان مغول برچیده شد و خلافت دوم درعثمانی جایگزین آن گردید. ایران اما همچنان” بیرون درون جهان اسلام ماند” (1) و در خلافت دوم ادغام نشد.
خلافت عثمانی دقیقا از همان ضعف هایی رنج می برد که روسیه تزاری به آنمبتلا بود. سرزمین هایی بسیار وسیع که توسط ترکان عثمانی فتح شده بودند و مانند جزایری جدا از هم در یک مجمع الجزایر دینی تحت اقتدار نظامی ترکان با یکدیگر می زیستند.
مجمع الجزایری که هیچ پیوند فرهنگی یا گذشته تاریخی دیرپایی با یکدیگرنداشتند و تنها عنصر پیوند دهنده آنها ، منحصرا دین اسلام بود که آنهم برای غیر مسلمانان ساکن عثمانی خودبخود نمیتوانست معتبر باشد.
با فروپاشی عثمانی در جنگ اول جهانی و بوجود آمدند دولتهای گوناگوناسلامی/عربی و ترکیه به عنوان باقیمانده عثمانی، و خلاء مرکزیت دینی درجهان اسلام ، اندیشمندان اسلامی را به تکاپو وا داشت تا برای پیکر از همدریده خلافت چاره ای بیاندیشند و با سازوکاری تازه خلافت را احیاء و باجامه نو به جهان عرضه کنند.
کشور تازه تاسیس عربستان بدون آنکه اعلام کند؛ خود را بصورت سنتی وارث دین اسلام و سرزمین خلافت می دانست و احتیاجی هم نمیدید تا خلافت را کهبه عثمانی منتقل شده بود را دوباره تجدید کند.
اما برای اندیشمندان اسلامی ، عربستان و آل سعود رسمیت و وجاهت کافیبرای رهبری جهان اسلام را نداشت و در این راستا بود که اخوان المسلمین درمصر پایه گذاری شد. در ایران، هند و پاکستان هم افرادی از قبیل سید جمالاسدآبادی، ابوالاعلی مودودی و محمد اقبال لاهوری و جنبش خلافت هند(۱۹۱۸-۱۹۲۴) که جنبشی سیاسی-مذهبی بود که توسط مسلمانان هند برایحفاظت از امپراتوری عثمانی و نهاد خلافت پس از جنگ جهانی اول بود ، همگی به دنبال راه و چاره جویی برای وحدت اسلام و احیای خلافت اسلامی باشکلی نوین بودند. اخوان المسلمین در مصر ممنوع اعلام شد و سید قطبتئوری پرداز خلافت اسلامی نوین با نگارش کتاب «عدالت اجتماعی در اسلام» فصلی در مقابله با عدالت خواهی مارکسیستی گشود و اصل عدالت را اصلیاسلامی و متعلق به مسلمین دانست.او بعدها بخاطر نقشه ترور ناصر که تنبه بازگشت خلافت نمیداد اعدام شد. اما ایده هایش همچنان بجا ماند.
رهبران کشورهای عربی، مخصوصا مصر که پس از جنگ اول جهانی و فروپاشی خلافت عثمانی بوجود آمده بودند، سعی کردند که تحت عنوان ناسیونالیسم عربی به رهبری ناصر با مسئله محوری فلسطین و حذف اسرائیل اتحادی عربی اسلامی با گرایش تند ضد یهودی با الهام از افسران نازی کهبه کشورهای عربی گریخته بودند را سامان دهند، اما با شکست های فضاحت بار ارتش های عربی در مقابل اسرائیل پروژه امت عربی با رهبری افسراندر قدرت در مقابل پروژه خلافت اسلامی اخوان المسلمین ناکام ماند و دولتهایعربی هریک به پوسته خویش خزیدند. نگرش احیا خلافت سوم اما همچنان در دستور کار اندیشمندان اسلامی باقیماند و تئوری پردازی آن را اخوان المسلمین همچنان به عهده گرفت.
ایده های اخوان المسلمینی احیاء خلافت توسط کسانی مانند نواب صفوی اخذو به ایران رسید. خمینی که از طرفداران سرسخت نواب صفوی بود، با تاثیر ازایده خلافت حسن البنا، نظریه ولایت فقیه را که نسخه شیعی خلافت اسلامیبود را تدوین و منتظر زمانی شد که بتواند این نظریه را به اجرا درآورد.
بلشویسم که با ایده عدالت محوری توانسته بود در بین روشنفکران غیر دینیدر ایران نفوذ و بخش بزرگی از تحصیل کردگان و دانشگاهیان را در تشکلهای خود متمرکز و ارگانیزه کند، جریانات مذهبی را برآن داشت تا برای مقابله با چپ، ابزار و گفتمان عدالت محوری را به سنت اسلامی و استناد بهکتابهای سید قطب «عدالت اجتماعی در اسلام» اصلی اسلام معرفی و چاقویعدالت خواهی را از دست چپ بگیرند.
از این رو است که در ادامه می بینیم ، گفتمان جریانها و شخصیت های دینی مثل شریعتی / آل احمد و ملی مذهبی ها شباهت بی نظیری به گفتمان چپ پیدا می کند و حتی از دل این بستر سازی، سازمان چپ/ اسلامی بنام مجاهدین خلق متولد میشود .
احیاء خلافت سوم در جهان سنی مذهب به نتیجه ملموسی نرسید و فقط بانیان این نظریه در مصر و دیگر کشورهای عربی مانیفست این نظریه را ارائه دادند
انقلاب اسلامی و احیاء خلافت سوم :
انقلاب اسلامی در حقیقت از قوه به فعل آمدن کوشش همه جریانات اسلامیدر جهان اسلام و پس از فروپاشی خلافت عثمانی است و میتوان آن را نقطهعطف تمام نظریه پردازی اسلامی از اخوان المسلمین تا خمینی دانست .
تمام کوشش فکری که در این راستا اتفاق افتاده بود در نهایت از نظریه خلافتحسن البنا در نظریه ولایت فقیه خمینی رنگی شیعی بخود گرفت و در انقلاب اسلامی پیکر گرفت.
در حقیقت تمام جریان های بلشویکی ایران که ایده نظام سوسیالیستی شان همان برگردان تزاریسم و جامعه بی طبقه شان هم چیزی جز الهیات توراتی نبود؛ در جریان انقلاب اسلامی هیچ مغایرتی بین ایده های خود و ایدهولایت فقیه نمی دیدند. دغدغه هر دو گروه اسلامیست و کمونیست تنها جلوگیری از عرفی گرایی وسکولار شدن جامعه ایران بود که آنهم با پیروزی انقلاب خلافتی شیعی نهتنها محقق می شد بلکه کل منطقه را هم با خود به عقب برمی گرداند.
چشم اسفندیار نظریه –ولایت فقیه – یا – خلافت اسلامی شیعه مانند –رم سوم – این بود که اولا وجاهت و فراگیری لازم برای متحد کردن و زیرفرمان آوردن جهان اسلام را نداشت و دوما جامعه تحول یافته ایران در طی پنجاه سال حاکمیت ملی پهلوی ها به سادگی تن به حاکمیت ضد ملی و الهی شیعی نمیداد.
از این رو از همان فردای انقلاب خمینی و یارانش با سرکوب بی دریغ جامعه مدنی؛ ایرانیان را وادار به سکوت و تمکین کردند و در بعد خارجی نیز شمشیر را از رو برای جهان سنی مذهب و در راس آن عربستان سعودی به عنوان خادمین حرمین شریفین که خلافت را به صورت سنتی به ارث برده بود بستند.
خلافت نوبنیاد شیعی اما توان لازم برای در هم شکستن ثبات سیاسی اینکشور را نداشت. اما گره حل نشدنی فلسطین/اسرائیل که با شکست ها یارتش عربی تحقیری را به افکار عمومی این کشورها تحمیل کرده بود و باعث رنج و تحقیر جهان اسلام شده بود، برای خلافت شیعی فرصتی ایجاد کردهبود تا جبهه ای گسترده بر علیه اسراییل بگشاید تا شاید به این وسیله موفقشود تا در افکار عمومی جهان اهل سنت نفوذ و خلافت سوم شیعی را به اهل سنت تحمیل کند.
جمهوری اسلامی با توسل به این معضل، و برای احیا خلافت اسلامی خود، تمام ظرفیت های اقتصادی/اجتماعی و ژئوپلیتیکی ایران را برای ضربه زدن بهاسراییل سرمایه گذاری و از هیچ کوششی برای محو اسرائیل فروگذار نکرد اما احیاء خلافت آنهم تحت لوای مذهب شیعه با سد ستبر اهل سنت برخوردکرد. ترکیه اردوغان که خود را بصورت سنتی وارث عثمانی می دانست و عربستان به عنوان خادمین حرمین شریفین که شبه جزیره را زادگاه اسلام و وارث خلافت می دانست ؛ تن به زیاده خواهی های حکومت اسلامی نداند. ترکیه اخوانی با اکراه و سوء استفاده جویانه دست حکومت ایران را برایضربه زدن به اسراییل باز گذاشته اما پیشروی جمهوری اسلامی در منطقه نفوذ سنتی عثمانی شامل سوریه/عراق و لبنان را قبول نداشت. دیدیم که هزینهسوریه در جنگ نیابتی با اسرائیل را جمهوری اسلامی پرداخت میکرد ولی سودش در نهایت به ترکیه رسید .
به همین منوال بزودی لبنان از زیر نفوذ ج. اسلامی خارج میشود. خرج تسلیحو نگهداری حماس اخوان المسلمینی را ج. اسلامی پرداخت ولی گوش رهبریحماس در دست ترکیه است و این منطقه به زودی از حوزه نفوذ ج. اسلامیخارج خواهد شد واز نظر فکری و رهبری تحت قیومیت ترکیه با حمایت مالی قطر قرار میگیرد.
در یک کلام کشتی خلافت سوم شیعی و بصورت اعمم نظریه خلافت سوم ورم سوم در زادگاه و حوزه های نفوذ شان به گل نشسته است.
روسیه برای احیاء – رم سوم – شدیدا به اوکراین ارتدوکسی به عنوان حیاط خلوت محتاج است . اما جنگی که آغاز کرده با مقاومت شدید اوکراینی ها واروپایی ها مواجه شده است . خلافت سوم شیعی نه تنها در داخل مرز بامقاومت چهل و هفت ساله مردم روبرو شده و از منظر سیاسی و فرهنگیشکست مطلق خورده ، در برون مرز هم به تدریج در حال فروپاشی است.
چپ محتضر:
امای بزرگ ولی حمایت چپ جهانی از نظریه رم سوم و خلافت سوم است که فعالانه در بطن جوامع غربی فعال هستند. هم اینک چپ های اروپا و دیاسپورای چپ ایرانی با همراهی همه مسلمانان ودیگر گروههای مثلا حقوق بشری، مزورانه کارزاری تحت نام جنگ بر علیه مردمایران را متوقف کنید به راه انداخته اند. اگر آنها نمی دانند که مردم ایران و خلافت اسلامی از دو مقوله کاملا جداهستند، نادانند و اگر می دانند و با قصد و غرض حفاظت از نظام اسلامیچنین می کنند ، تبهکارند.
به گمان من آنها از زمره تبهکارنند چون به خوبی می دانند، جنگی که آغازشده، جنگ در سایه ای است که سپاه پاسداران به عنوان بازوی خلافت شیعی به اسراییل و جهان دموکراتیک تحمیل کرده بود و حالا این جنگ از سایهبه روشنایی آمده ، و نه تنها این جنگ بر علیه مردم ایران نیست بلکه ومنحصرا بر علیه نظام اسلامی و سپاه پاسداران به عنوان اصلی ترین عضومحور شرارت است که نه تنها مردم ایران را به گروگان گرفته اند، بلکه تمامجهان را نیز با تسلط بر آبراهه هرمز و تهدید اتمی و موشکی به گروگان گرفته است.
جنگی که اسرائیل و آمریکا بر علیه نظام اسلامی آغاز کرده اند بدون شک و درمرحله اول در جهت منافع ملی این کشورها است، اما در شرایط فعلی با منافعمردم ایران کاملا انطباق دارد.
بنابراین ساز جنگ بر علیه ایران را متوقف کنید، چیزی جز شارلاتانیسم سیاسی و طناب نجات برای جمهوری خلافتی انداختن نیست. حمایت بی دریغ و تمام قد چپ ها و مسلمانان در اروپا از حمله وحشیانه روسیه به اوکراین و حتی نازی نامیدن اوکراینی ها توسط چپها، با وجودی که رئیس جمهور زلنسکی یهودی است، با هدف انسان زدایی از اوکراینی هاصورت میگیرد تا کشتار و سلاخی کردن مردم اوکراین بدست روسها وجاهت حقوقی و اخلاقی داشته باشد.
همین کسان و جریانات مثلا دلسوز مردم ایران هیچگاه به روسیه فشاری برای توقف جنگ نمی آورند. این اخلاق دوگانه چیزی جز پستی و دروغگویی نیست. در پس این رفتار دوگانه وطن پرستان دوازده روزه، حقیقت اما چیز دیگریاست. آنچه این جریانات را بشدت ترسانده است ، نه صلح جویی کاذب و نهدلسوزی برای مردم ایران ، بلکه هراسشان از بازگشت ایران به نظم ملی ودرهم شکسته شدن استخوان نظام ولایی است که پرچم ضدیت با آمریکا واسرائیل را در دست دارد.
تا ایرانیان از چنبره حکومت اسلامی رها نشوند، جهان روی آسایش بخودنخواهد دید. اما رهایی ایران و در هم شکست شدن ولایت فقیه ضربه ایکارساز بر نگرشهای ضد دموکراتیک چپ و اسلامی در اروپا وارد میکند از اینروست که تمام قد در میدان دفاع از جمهوری اسلامی ایستاده اند. با وجودیکه نظریه های رم سوم و خلافت سوم دیرزمانی است که درسرزمین های مادریشان به مرگ قطعی نزدیک شده اند ، اما چپ جهانی ایندو نگرش قرون وسطایی را آخرین سنگر ضدیت با جهان دموکراتیک و سکولارمی دانند و مرگ آنها را به منزله مرگ قطعی خودش ارزیابی میکند، همهابزارها و توانش را برای حفظ و برقراری این حکومتها سرمایه گذاری کرده است.
نگاهی به صحنه های رویارویی:
در جریان حمله وحشیانه حماس در هفتم اکتبر به اسرائیل و کشتار فجیع وددمنشانه زنان، کودکان و سالمندان که با شکنجه های غیر انسانی و گروگانگیری همراه بود– جنایتی که توسط خود حماسی ها فیلمبرداری و ثبت شدهبود تا به زعم خودشان بعدها و پس از تسخیر اسرائیل مدارک کافی برایاثبات قتل عام یهودیان در دست داشته و نشان دهند که دین خود را به اسلامادا کرده اند، با سکوت معنادار همه تشکلهای چپ و حقوق بشری که شعبه ایاز شعب متعدد دکان های چپ هستند، بودیم.
آنها نه تنها مهر خاموشی بر لب زده و از کنار این فجایع با وجدان آسودهگذشتند بلکه با این استدلال که اسرائیل سزای رفتار خودش را می بیندتوجیهی اخلاقی برای این قتل عام تراشیدند.
جهانیان شاهد سکوت کر کننده مدافعان انسانیت بودند، دبیر کل سازمان ملل آنتونیو گوترش رهبر حزب سوسیالیست پرتغال دست به خون شویی زد و گفت”عملیات حماس در خلاء رخ نداد”. اما به محض آنکه اسرائیل به دفاع از خویش پرداخت و استخوان حماس وحزب الله لبنان را خرد کرد، فریاد وا مصیبتای چپ و اسلام گرایان و حقوقبشری ها در آمد. دادگاه حقوق بشری که قاضی هایش مسلمان هستند برای نتانیاهو حکم جلب صادر کردند ولی همین دادگاه برای رهبران حماس حکم جلب صادر نکرد.
مدافعان اروپایی رم سوم و خلافت سوم:
اسلام سیاسی با سلسلهء بیشمار مساجد و مراکز مذهبی شیعی و سنی درسالیان اخیر به نیرویی متمرکز ونیرومند بدل شده است.نیرویی که از ظرفیت سازماندهی چپ و اندیشمندان دانشگاهی ضد یهود و ضد دموکراتیک برخوردار است .
چپ اروپایی، رهبری پشت پرده لشکر کشی های خیابانی اسلام رادیکال رابرعهده دارد. آنها برافراشتن پرچم مظلومیت فلسطین و حقوق جوامع تحت ستممسلمان —پرچمی است که چپ ها اختراع و تحت نام حقوق بشری ، میتواند نیرویی بزرگ مسلمانان اروپا را به دنبال خود بکشاند.
نیروی اصلی و میدانی برای برهم زدن نظم دموکراتیک و سکولار دراروپا،مسلمانانی هستند که از همه مظاهر تمدنی غرب بیزارو متنفرند و به چیزی کمترازهم دریدن شالوده این جوامع رضایت نمی دهند. هم پیمانان دیگراسلام رادیکال ، شامل همه اشکال متنوع چپ فمینیست/ جامعه ال جی بیتی/ محیط زیستی و .. هستند .
اتحاد همه این گروهها در اروپا که اکنون به نیرویی ویرانگر و ترسناک مبدلشده اند و فضای ترس و ترور و ارعاب را بر محیط های عمومی حاکم و همه بنیادها و ارزشهای انسانی، دموکراتیک و سکولار غربی را در سیبل قرار دادهاند، آینده ای هولناک را برای جامعه مدنی اروپا در آینده ترسیم میکند . بیزاری و تنفر از دموکراسی و سکولاریسم، دو نیروی ضد تاریخی چپبلشویکی و اسلام را به هم تنیده و در یک تقسیم کار مشترک وظیفه مانیفستنگاری برای ایجاد زمینه های آشوب را چپ و تسخیر مکانهای عمومی به اسلام رادیکال ؛ سپرده شده است.
سالهاست که عرصه عمومی در شهرهای اروپایی توسط جهادی ها مسلمان بهآرامی به تسخیر درآمده و مردم برای اینکه مورد تعرض این ارواح سرگردان قرار نگیرند ، به شکل محسوسی خیابانها و مراکز تفریحی را به تدریج ترک وبه محافل خصوصی پناه میبرند.
تجاوز آشکار و نادیده انگاری قوانین کشور و تجاوز به شان انسانی در اروپابه روالی معمولی مبدل شده و خیابانها و مکانهای عمومی جولانگاه موجوداتی بد لباس با ریش های بلند و زنانی که خود را در کیسه های سیاهی بنام چادرو برقع پوشانده اند شده است.
کار در اینجا متوقف نمانده، به آشوب کشیدن مراسم کریسمس که در واقع مراسمی مذهبی است از سالها پیش و با آمدن موج بزرگی از
مسلمانان سوری/ آفریقایی/ افغانی و سازماندهی هسته های آشوب توسط ترکیه و ایرانو حمایت مالی قطر با استفاده از همه امکانات از جمله ترورهای سازمان یافتهای مانند ، بمب گذاری / راندن اتومبیل در بین مردم/ تجاوز به دختران و زنان، همه و همه و منحصرا با قصد خلوت کردن و تسخیر خیابانها و مجبور کردنجامعه اروپا به تسلیم در برابر قوانین شرع اسلام صورت میگیرد.
مراکز یهودیان بیست و چهار ساعته باید توسط پلیس مراقبت شوند و یهودیاندر حقیقت به صورت نیمه مخفی در این جوامع زندگی میکنند. آنچه که چپ واسلامیستها به خوبی دریافته اند این است که قوانین دموکراتیک هیچ ابزاربرنده ای برای خراشیدن پوست آنها در اختیار ندارد. به واقع هم جهان دموکراتیک هیچ ابزار موثری برای مقابله با این لشکر جرارندارد و نیروی پلیس که فقط ضابطان قضایی هستند، برای مقابله با آنان کافی نیستند.
برای مقابله با این نیروی میدانی ایدئولوژیک و ویرانگری که سیلاب وار همهمظاهر دموکراسی را هدف قرار گرفته اند، به نیرویی میدانی و دموکراسی خواه متمدن و صلح جو محتاج است که عرصه های عمومی و خیابانها را ازآنان پس بگیرد و پناه جامعه مدنی باشد.
اروپاییان، سیاست مماشات حکومت هایشان با دیاسپورای اسلامی را خطریکاملا جدی در بیخ گوش خود می دانند، اما برای مقابله با این وضعیت، هیچ ابزاری جز صندوق رای را نمیشناسند. عکس العمل مردم برای نشان دادن عمق نارضایتشان خلاصه شده به رویبرگردانی از احزاب سنتی و روی آوری به احزاب راست افراطی که موضعی قوی تر در برابر موج اسلام گرایی دارند.
پرسش اساسی این است، چرا اروپاییانی که تجربه دردناک جنگهای مذهبی/شووینستی و نژادپرستانه را از سر گذرانده اند، بار دیگر به راست افراطی روی می آورند؟
بر اساس رابطه علت معلولی، علت روی آوری به راست افراطی به ذات بد مردم ربطی ندارد و منحصرا معلول بی دفاع ماندن دموکراسی توسط احزاب سنتی و چپ است که مردم را در برابر موج اسلام گرایی افراطی بی دفاع رها کرده اند.
به گمان من؛ جامعه مدنی فرهیخته اروپا، هرگز سر آن ندارد تا آزموده هولناک فاشیسم/نازیسم را دوباره بیازماید و در گرداب باطل جنگهای نژادی و مذهبی گرفتار آید. اما مردمی که خودشان را در محاصره نیروهای تاریک اندیش و مهاجرانمسلمان می بینند – مهاجرانی که ضمن سوء استفاده از همه مزایای اقتصادی / سوسیالی/ پزشکی و آموزشی کشورهای میزبان نه تنها قصدیبرای سازگاری و پذیرش ارزشهای مدرن و دموکراتیک ندارند، بلکه کمر بستهاند تا جوامع میزبان را تا حد جوامعی که از آنجا گریخته اند تنزل داده وضد ارزش های خود را به این جوامع تحمیل و با نفوذ در ارگانهای تصمیم گیری مثل پارلمانها، شهرداری ها و دیگر نقاط حساس قدمی فراتر رفته و به قدرت سیاسی و حاکمیتی مبدل شوند ، با چه ابزاری باید با این شرایطبرخورد کنند؟
اینجاست که فاصله بین جامعه مدنی اروپا و احزاب سنتی بشکل معنادار وخطرناکی زیاد شده و احزاب سنتی اروپایی دیگر پاسخگوی نیازهای را یدهندگان شان نیستند. خطر رو آوری به راست رادیکال هم حکم شمشیر دو لبهای را دارد که اگر بتواند خطر اسلام گرایی را مهار کند، اما بی گمان محودموکراسی را هم مد نظر دارد.
بیم آن میرود که سیاست چراغ خاموش چین ، روسیه ؛ ترکیه، قطر و ج. اسلامی برای از بین بردن دموکراسی ها، با هل دادن مردم بسوی صندوقها یرای به نفع راست افراطی، از قوه به فعل درآید و به محقق شدن آرزوی آنان درمحو دموکراسی و حقوق مدنی در اروپا آنهم بدست راست افراطی، منجرشود.
در سالهای اخیر جنبش های اجتماعی ایرانیان که با جنبش مطالبه محور زن زندگی آزادی به اوج خود رسید و شاهد موجهای وسیع ایرانیان درخیابانهای بودیم که مورد استقبال و تحسین همه جهانیان واقع شد، اروپاییانبا چشمان حیرت زده، سپاه گرانی از دیاسپورایی متفاوت را در خیابانهایشاندیدند— دیاسپورایی که نه تنها تمدن آنها را به سخره نمی گیرد بلکه ارتشی شرقی از متمدن ترین مردم جهان در خیابانهایشان رژه می روند و نیروهایتباهی و ضد انسانی چرک و سیاه بلشویکی/ اسلامی را از خیابانهایشان طرد میکند.
ایرانیان با لشکر کشی های خیابانی شان، پیامی روشن و شفاف به مردماروپا فرستادند: ما مردم ایران و جمهوری خلافتی اسلامی از دو مقوله کاملامتفاوت هستیم و برخلاف جمهوری اسلامی که با تمام توان می کوشد تا درجوامع اروپایی بوسیله گروههای جهادی آشوب و نا آرامی ایجاد کند، نه تنهاهیچ تهدیدی از سوی ما ایرانیان متوجه ارزشهای دموکراتیک شما نمی شود، بلکه در صف دفاع از دموکراسی و ایستادن در برابر بربریتی که بوسیلهدولتهای اسلامی ایران/ترکیه/قطر و توسط گروههای نیابتی جمهوری اسلامی، حماس و حزب الله که تحت نام دفاع از فلسطین به جامعه شما تحمیل شده، درصف اول کارزار برای بازپس گیری خیابان و محیط های عمومی که از دست داده اید آمده و واپسگرایان چپ های وهمپیمانان اسلامی شان را به عقب میرانیم در تظاهراتهای بی مانند دهها هزاران نفری ایرانیان ، دیاسپورای فرهیختهءایرانی ضمن برافراشتن پرچم زیبای ملی با برافراشتن پرچم سرزمین هایی کهساکن آنجا هستند، احترام شان را به جامعه میزبان به عنوان وطن دوم به جامی آوردند و با برافراشتن پرچم های اسرائیل، آمریکا و اوکراین صفآرایشان در برابر رم سوم روسی نشان داده و تمایز شان را در همزیستی مسالمت آمیز با اروپاییان و تقابل با محور شرارت چین/کره شمالی/روسیه / جمهوری اسلامی/ ترکیه/ قطر /حماس /حزب الله و .. که جهان را در آستانهجنگ های بی پایان دینی قرار داده اند به نمایش گذاشتند.
دیاسپورای ایرانی نه تنها برای رهایی خود از چنگال خونین محور شرارت میجنگد، بلکه در جبهه ای بزرگتر و در ابعاد جهانی به یاری دموکراسی های غربی آمده و به مردمان این کشورها اعتماد به نفس می بخشند.
بعد از تظاهراتهای متمدنانه چندین میلیونی ایرانیان در سراسر جهان وخصوصا مونیخ/ لس آنجلس و تورنتو نگرش جامعه مدنی اروپا به صورت محسوسی نسبت به ایرانیان تغییر کرده و حتی پارلمانتاریستهای اروپایی که تابه حال از ترس متهم شدن به ضدیت با اسلام هیچ عکس العملی در برابراسلام رادیکال از خود نشان نمی دادند، حالا با صدایی رساتر خواستار پایاندادن به محاصره مدنی جامعه شان از دست چپ و اسلام رادیکال شده اند.
معاون پلیس آلمان آقای مانوئل اوسترمن در لینک های متعددی ضمنقدردانی همراه با احساسات قلبی، دقیقا بر همین نکات انگشت گذاشت و چپ را عامل تمام اختلافات و برهم زدن وضع جامعه آلماندانست. او به درستی چپ ها را مخاطب قرار داده و می گوید هر فرددموکراسی خواهی حتما ضد نازیسم است اما هر ضدیتی بافاشیسم و نازیسم حتما دموکراتیک نیست.
(1) از گفته های دکتر جواد طباطبایی
۱۰ فروردین ۱۴۰۵ شمسی و برابر با ۱۰ فروردین ۲۵۸۵ شاهنشاهی و۳۰ مارس ۲۰۲۶ میلادی
اخترنیوز مولتی مدیا
