محمود میرزایی (مهمیر)
پیروزی از آن کسی ست که از شکست نمیترسد و از شکست پند میگیرد و میآموزد
کسی سازنده است که تنبل نیست، بسیار شکیبا ست ولی زمان هدر نمیدهد و شتاب بیجا ندارد!(شتاب بیجا در ستیز است با شکیباییِ بجا)
شکیبایی پایداری و دورنگری ست.
پیش از آغاز به کار، همهی آنچه باید ساخته شود را در چشم درون میبیند، و برنامهریزی میکند. گرچه آغاز تا پایان را شناخته، ولی …
نخست ریزهها و ریزکاریها را از خود و برنامهاش دور نگه میدارد، بر زیرساختها توان و چشم و پای مینهد. و در پایان به روساخت و ریزهها و آذین میپردازد.
سازنده “امید” را در خود نهادینه دارد، بیآنکه بکوشد که امید داشته باشد.
“امید و باور” دو ستون پایهای و استوار رهروی و سازندگی و ساز زندگی ست.
سازنده ساز زنده ای ست که از پای نمینشیند، هم اگر در میانهی کار شکست و فروریزشی رخ دهد.مانند داستان مور و امیر تیمور، باز از سر میگیرد.که گر فرو افتد، باز برمیخیزد.
پیروزی از آن کسی ست که از شکست نمیترسد و از شکست پند میگیرد و میآموزد.کمالگرایی و فروتنی دو قطب ناهمنام و ناموزون هستند، ولی همچون دو روی یک سکه نیازمند بیچون و چرای هماند.زیبایی در چشم سازنده، همهی سازه باهم است، و نه تنها برون و رنگ و برگ و برق آن!
به گمان من، در منش و نگرش و کیش و پندار سازنده آغاز و پایان نیست.
به گذشته، پیش از آغاز خود، می نگرد و میآموزد، در روند کار در “اکنون” می زیَد، و ساختن را همواره پی میگیرد.
در نهاد هستی، کمال وجود ندارد، آغاز و پایانی نیست، و برای سازنده، یک سازه کامل و پایان نیست. و اینگونه است که آفریننده همواره در اندیشه، نوآوری و بارآوری ست.آفریننده وامگیر از گذشته و وام دهنده به آینده است.
چه خوب گفته اند:
همت بلند دار که بزرگان روزگار، از همت بلند به جایی رسیده اند!
مهمیر، ۱۰ ۴٫ ۲۰۲۶٫ ترسایی
Facebook Comments Box
اخترنیوز مولتی مدیا