سازنده، ساز زنده‌ی سازندگی، زندگی است!

محمود میرزایی (مهمیر)

پیروزی از آن کسی ست که از شکست نمی‌ترسد و از شکست پند می‌گیرد و می‌آموزد

کسی سازنده است که تنبل نیست، بسیار شکیبا ست ولی زمان هدر نمی‌دهد و شتاب بیجا ندارد!(شتاب بیجا در ستیز است با شکیباییِ بجا)
شکیبایی پایداری و دورنگری ست.
پیش از آغاز به کار، همه‌ی آنچه باید ساخته شود را در چشم درون می‌بیند، و برنامه‌ریزی می‌کند. گرچه آغاز تا پایان را شناخته، ولی …
نخست ریزه‌ها و ریزکاری‌ها را از خود و برنامه‌اش دور نگه‌ می‌دارد، بر زیرساخت‌ها توان و چشم و پای می‌نهد. و در پایان به روساخت و ریزه‌ها و آذین می‌پردازد.
سازنده “امید” را در خود نهادینه دارد، بی‌آنکه بکوشد که امید داشته باشد.
“امید و باور” دو ستون پایه‌ای و استوار رهروی و سازندگی و ساز زندگی ست.
سازنده ساز زنده ای ست که از پای نمی‌نشیند، هم اگر در میانه‌ی کار شکست و فروریزشی رخ دهد.مانند داستان مور و امیر تی‌مور، باز از سر می‌گیرد.که گر فرو افتد، باز برمی‌خیزد.
پیروزی از آن کسی ست که از شکست نمی‌ترسد و از شکست پند می‌گیرد و می‌آموزد.کمال‌گرایی و فروتنی دو قطب ناهمنام و ناموزون هستند، ولی همچون دو روی یک سکه نیازمند بی‌چون و چرای هم‌اند.زیبایی در چشم سازنده، همه‌ی سازه باهم است، و نه تنها برون و رنگ و برگ و برق آن!
به گمان من، در منش و نگرش و کیش و پندار سازنده آغاز و پایان نیست.
به گذشته، پیش از آغاز خود، می نگرد و می‌آموزد، در روند کار در “اکنون” می زیَد، و ساختن را همواره پی می‌گیرد.
در نهاد هستی، کمال وجود ندارد، آغاز و پایانی نیست، و برای سازنده، یک سازه کامل و پایان نیست. و اینگونه است که آفریننده همواره در اندیشه، نو‌آوری و بارآوری ست.آفریننده وام‌گیر از گذشته و وام دهنده به آینده است.
چه خوب گفته اند:
همت بلند دار که بزرگان روزگار، از همت بلند به جایی رسیده اند!
مهمیر، ۱۰ ۴٫ ۲۰۲۶٫ ترسایی
Facebook Comments Box

About بابک رحمتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *