اخترنیوز مولتی مدیا
پورمزد کافی( منظر )
(۱۸) “میلادی از تهی”
من از شکوفه ی شعر
در لطافت سحر آیا
بیرقی می ساختم فراز ؟
رایحه ای در مسیر این نسیم ظلمت کش؟
تو سیب سرخ خشم را
به سینه می فشری
با گدازه ی دستانت
من اما چه دارم؟
من اما
در این سقوط چه دارم؟
در این کلاف عصیانی
در این خار زار مس و لاژورد
نگاه کن!
که تنها نگاه تو نیست
اینگونه آذرخش
در انهدام این فصل یخ آجین
باید
میلاد سبزینه ای نیز باشد
آنسو ترک
چندان که
به تردی ی پوست آهوانش
ابریشم گیسوان تو
چون موج می خورد
هاشور نرم بارانی بیفکند
زخون
آری
تنها صدای تو معجزه نیست
باید
در آن سکوت عصب شکن
پژواک قامت مادران تو نیز باشد
پژواک بال پرندگان
در قوس آسمان
به تردید
از این دیار مگذر
که آسمان خالی ی ما
دریای معجزه است
۱۵ بهمن ۲۵۴۷ (۱۳۶۷)_ آلمان
از دفتر( از این فلات پر اندوه)
( فریاد خاموش )
Facebook Comments Box
