پور مزد کافی (منظر)

شعر 114
انگاره ی من بوده ای
انگار
نقشی از ازل
بر خوان گشاده ی روزگار
و من پرنده ای بوده ام
به غایت تشنگی
در میانه ی چشمه زار
بی یار
بی دیار
آوایی بوده ام
بی آهنگی
موجی ز ابهام گویی
در فراسویی
ز بیرنگی
و جامه ای اثیری
از انگاره ی تو در پوشیدم
به گاه انگاشتن
چنان که
آغاز و انجام جهانم را
به هیچ رنگی
نتوانی نگاشتن
آلمان .
فروردین 2582 1402 2023
Facebook Comments Box
اخترنیوز مولتی مدیا