دکتر خُسرو فرشیدوَرد[1]
تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش به پایان رساند و سپس وارد دانشگاه تهران شدو در رشته زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرد.
در سال 1342 با ارائه پایاننامه دکتری خود با عنوان «قید در زبان فارسی و مقایسه آن با قیود عربی و فرانسه و انگلیسی» مدرک دکترای خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی دریافت نمود.
از سال 1343 در دانشگاه اصفهان به تدریس پرداخت و در سال 1347 به دانشگاه تهران آمد و تا سالهای اخیر در زمینههای دستور زبان فارسی،
نقد شعر و متون فارسی تدریس میکرد.دکتر خسرو فرشیدورد در روز چهارشنبه ۹ دی ۱۳۸۸ در «سرای سالمندان نیکان» تهران در سکوت خبری درگذشت و در بهشت زهرای تهران در قطعهٔ ۲۵۶، ردیف ۹۴، شمارهٔ ۳۷ به خاک سپرده شد.

لطفی است که در “کَلگَری” و ” نیس” و “پِکَن” نیست؛
” پاریس” قشنگ است ولی نیست چو تهران …
” لندن” به دلاویزی شیرازِ کُهن نیست؛
محمدرضا ترکی، از شاگردان فرشیدورد، معتقد است که پس از دکتر محمد معین، زبردستی و وسعت اطلاعات و تحقیقات دکتر فرشیدورد در حوزهٔ زبانشناسی و دستور زبان فارسی سرآمد دیگران بوده است.عزیزالله جوینی، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، در مراسم بزرگداشت او شاعر بودن فرشیدورد را یکی از ابعاد پنهانماندهٔ شخصیتش برشمرد و بیان کرد: «فرشیدورد در شعر انقلاب مضمونآفرینی بسیار محکمی داشته است که شاید در این عرصه کمتر همتایی برای او پیدا شود».همچنین، در سال ۱۳۷۷ کمال حاجسیدجوادی کتابی با عنوان یادگارنامهٔ استاد دکتر خسرو فرشیدورد گِرد آورد و توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگی منتشر کرد که در آن به مباحثی چون کتابشناسی کتابها و مقالات دکتر خسرو فرشیدورد، و نگاهی به آثار و نظریات ادبی و زبانشناسی او پرداخته شده است.( از ویکی پدیا)
*یادش گرامی*
*نامش جاودان*
اخترنیوز مولتی مدیا