اخترنیوز مولتی مدیا
مهمیر (محمود میزایی)
بت و بُتشکنی!
از گذشتههای دور تا به امروز نادانی و نشناختگی، آدمیان را به گمانهای ناراست فرازمینی کشانده، بت و بتخانهها ساخته و خود را بَرده و فرمانبردار این خدایان که خودساخته نموده. توتمها و تابوها هم بخشی از همین درماندگی از ندانستن است.
نیازی نمیبینم که از بزرگترین و نامدارترین بتها و بتخانهها و معابد آنچنانی، ازبتشکنی ابراهیم و ارج نهادن کورش به بتهای بابلیان و … بگویم.
در همین راستا، بیشتر فرمانروایان خود را نمایندگان این خدایان دانسته و بر مردم ناداننگهداشته زورچپان کرده و یا فرماندهانی سرراست خود را خدا خوانده اند. نمرود و جمشید نمونههایی زین دست هستند.
نیز اینکه، هرگاه فرمانروایی، شاهی، به سرزمینی یورش میآورده، میتاخته و آنجا را میگرفته، بتها و بتخانهها، تندیسهها و هر نماد از دینباوری مردمان آن سرزمین شکست خورده را ویران و نابود میکرده. (گر راست باشد، آتش زدن تخت جمشید به فرمان اسکندر).
از گذشتهها که بگذریم، در همین زمانهی خودمان، طالبان در افغانستان با بازماندههای بودایی، و داعش در عراق و دیگر جاها کمابیش چنین کردند و خلخالی هم با آرامگاه رضاشاه چنین کرد.
یکی از چهرهها و نمادهای آخوندهای اسلامی حجاب است. و بر سراین نماد پلید چه خونها ریخته و چه نوگلانی پرپر شدهاند.
مردم ایران توانستهاند این بت و نماد پایدار بیش از هزارساله را بشکنند، بسوزانند و تا اندازهی زیادی بهسوی نابودی برند.
اما هستند برخی کسانی که هنوز از سترگی این پیروزی بزرگ آگاه نیستند و نقش بزرگ بتها و نمادها را در باورهای دینی و ایدئولوژیک نمیدانند.
هنوز تا به نابودی ریشهای و به گور سپردن این نمادهای پلشت راه درازی داریم، ولی بدون برخاستن و گام برداشتن، راهی پیموده نخواهد شد و کس به سرمنزل مقصود و آرمان شهرش نخواهد رسید.
در این راه دراز، سخت و پرپیچ و خم، پیمایش و همگامی گروهی راز پیروزی ست. گرچه میبایستی دیری باشد که از راز به یک روشنی آشکار رسیده باشیم، ولی دریغ و درد و افسوس که برخی هنوز نمیخواهند از خواب و تنبلی، خودشیفتگی و نادانی بیدار و همراه شوند.
باشد که بت “من” هم بشکند و به ما رسیم.
جاوید زن زندگی آزادی
با مهر، مهمیر، ۲۰ ۷٫ ۲۰۲۶٫ ترسایی
Facebook Comments Box
