بی برگی (شعر)

پورمزد کافی( منظر )


(۲۵) “بی برگی”

ای عشق چه می جویی در پرده ی دود من
یک لاله نمی روید از باغ کبود من
از طرح نسیم و گل باری چه سزد ما را
یک شاخه نمی روید از بار وجود من
بر بام شب باغم بی نغمه پرد سهره
وقتست بگرید گل با پرده ی رود من
از چنگ غمین شب آلاله فرو ریزد
تقدیر بگرید هم در افت و فرود من
مستان گلستان را خورشید به دامان است
یک غنچه ی نوری نیست در اوج و صعود من
در پچ پچ پروانه عطر گل نرگس بود
می‌سوزد و خاموشست این جان چو عود من
آواز نمی اید از  نرگس  و  از کوکب
منظر همه پژمرده ست از موج سرود من
آن منظر حزن انگیز کامد ز سرشک گل
بی دست به سر میزد در آتش بود من

 

۲۵ آبان ۲۵۴۲ (۱۳۶۲). آمل ایران
Facebook Comments Box

About بابک رحمتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *