پیمان بخشایش

ایران؛ بنای خرد جمعی

ای هموطن، با همدگر پیمان کنیم
این خانه را با فکرِ هم بنیان کنیم
با هم خرد ورزیم و ره روشن کنیم
این خاک را با کارِ خود گلشن کنیم
هرکس سخن گوید، به او فرصت دهیم
بر نقدِ خود، با رویِ خوش، حرمت نهیم
هر ادّعا با آزمون سنجیده باد
اندیشهمان در گفتوگو بالیده باد
با دوستی، دلهای هم را شاد کن
با راستی، این خانه را آباد کن
ایمانِ ما در جانِ ما؛ قانون جداست
هر آدمی، با هر نظر، همپای ماست
هر حزب را در این وطن میدان دهیم
با گفتوگو اندیشه را سامان دهیم
با رأیِ ما، هر دولتی برپا شود
با نقدِ ما، هر لغزشی پیدا شود
از پهلوی تا هر کسی، خدمت طلب
در هر قدم، از هر کسی، حرمت طلب
هر نام را با کارِ او معنا کنیم
از بتگری در کارِ خود پروا کنیم
در سنگِ ما، در خاکِ ما، صد گوهر است
امّا خرد در جانِ ما گوهرتر است
از چرخِ ما، از کورهها، صنعت دمد
از فکرِ نو، از گفتوگو، حکمت دمد
از کارِ ما هر رشتهای دیبا شود
با فکرِ ما هر ذرّهای دریا شود
در کارگه، با دستِ خود، فردا بساز
با هر هنر، با فکرِ نو، دنیا بساز
این آبِ دریا را به فن شیرین کنیم
این خاک را با سبزهها رنگین کنیم
با فکرِ هم، هر مشکلی آسان شود
در خانهها لبخندِ ما مهمان شود
از کینهها این خانه را ویران مکن
با نعرهها فردای ما زندان مکن
همسایگان را با هنر همراه کن
از رنجِ هم، دلهای ما آگاه کن
با دوستی درهای نو را وا کنیم
با همدلی از نو جهان برپا کنیم
با هم تمدّن را ز نو بنیان کنیم
این خاک را با دستِ خود خندان کنیم
اخترنیوز مولتی مدیا