اخترنیوز مولتی مدیا
اختر قاسمی
برای زنان تعیین تکلیف نکنید!
اتحاد «جمهوری‌خواهان» که منظور همان «جمهوری اسلامی‌خواهان» است باز فیل هوا کرد!
چه طنز تلخی!
نیروهای سیاسی، از فدایی و توده‌ای گرفته تا ملی‌مذهبی و…، که در سال ۵۷ در شیپور انقلاب می‌دمیدند و در مقابل خواسته‌های زنان، از جمله مخالفت با حجاب اجباری، می‌ایستادند و معتقد بودند مبارزه با «امپریالیسم» و «سرمایه‌داری» بر حقوق و آزادی‌های فردی و اجتماعی زنان مقدم است، امروز در قالب «اتحاد جمهوری‌خواهان» برای زنان ایران بیانیه صادر می‌کنند و باز هم مبارزات زنان علیه حجاب اجباری و برجسته‌شدن موضوع حجاب را نه نتیجه مقاومت خود زنان، بلکه صرفاً ابزاری از سوی حکومت برای منحرف‌کردن افکار عمومی جلوه می‌دهند!
همان روزها، اوایل انقلاب آغاز جهل‌تان، وقتی زنان علیه حجاب اجباری به خیابان آمدند، بسیاری از شما نیروهای چپ و انقلابی، مسئله حجاب و حقوق زنان را «فرعی» می‌دانستید؛ و حتی زنان معترض را «فاحشه» و «طاغوتی» می‌خواندید و می‌خواستید زنان از حق آزادی و انتخاب خود حرف نزنند تا ابتدا تکلیف «امپریالیسم»، «سرمایه‌داری» و «ضدانقلاب» روشن شود.اما زنان آگاه ما منتظر اجازه هیچ حزب و سازمانی نماندند.
مقاومت کردند، تحقیر شدند، کتک خوردند، بازداشت شدند، زندان رفتند، جان باختند و دهه‌ها هزینه دادند، تا امروز حجاب اجباری را به یکی از مهم‌ترین میدان‌های مقاومت مدنی در برابر جمهوری اسلامی تبدیل کنند.
اکنون، شما با تیتری که ظاهرن قرار است از زنان حمایت کنید، اما در واقع از این ناراحتید که چرا موضوع حجاب، با مقاومت خود زنان، به یکی از نگرانی‌های جمهوری اسلامی تبدیل شده است؟
زنانی که آن روز خواسته‌شان «فرعی» شمرده می‌شد، خودشان جنگیدند و دستاوردهای امروز را به دست آوردند. حالا شما در بیانیه اتان می‌نویسید حکومت با برجسته‌کردن مسئله حجاب می‌خواهد بحران اقتصادی، فقر، ناامنی و فشارهای اجتماعی را پنهان کند.
زنان در ایران خودشان تشخیص می‌دهند کدام خواسته‌شان اولویت دارد.در سال ۵۷ مقابل حق انتخاب زنان و اعتراض به حجاب اجباری ایستادید؛ امروز هم می‌خواهید همان خطا را تکرار کنید؟ شرم بر شما!
این ادبیات امروز شما خیلی برای من که تاریخ را به یاد دارم آشناست!
امروز تجربه خودم را از یکی از آن روزهایی که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم،بازگو می کنم:
اوایل انقلاب اسلامی، زنان پرستار بیمارستان شرکت نفت مسجدسلیمان در اعتراض به حجاب اجباری اعتصاب کرده بودند. من می‌خواستم بروم پیش‌شان و از آنها حمایت کنم. اتفاقاً همان روز دو نفر از مسئولان فداییان، از دوستان برادرم، در خانه ما بودند.وقتی فهمیدند بکجا می‌خواهم بروم، با لحنی میان شوخی و جدی سرم داد زدند:
«بشین سر جات! حالا تو برای ما “جنبشی” شدی؟ اینا زن‌های طاغوتی‌اند که می‌خواهند رژیم فاسد پهلوی برگرده!»
این را از کتاب تاریخ نخوانده ام؛ به خودم گفته شد!
نزدیک به نیم قرن از آن تاریخ گذشته است، اما گویا از نگاه شما همیشه مسئله‌ای «مهم‌تر» وجود دارد و زنان باید مطالبه آزادی پوشش و اختیار بر بدن خود را به بعد موکول کنند و تعیین اولویت‌هایشان را به مردان چپ ،با سبیل های کلفت و جمهوری‌خواه بسپارند!
چه کسی به شما حق داده است که برای زنان تعیین تکلیف کنید؟ کدام مطالباتشان مهم‌تر است؟
باید پرسید ،چند زن در اتحاد جمهوری‌خواهان شما وجود دارد؟گرچه زنانی هم که موافق چنین اطلاعیه‌ای هستند، در این نگاه تفاوتی با بقیه ندارند.
زنان ایران خودشان تشخیص می‌دهند چه چیزی برایشان اولویت دارد. می‌توان هم‌زمان علیه فقر، سرکوب، جنگ، فساد و بی‌عدالتی ایستاد و در برابر حجاب اجباری نیز مقاومت کرد. قرار نیست یکی قربانی دیگری شود.
اگر امروز می‌خواهید از مقاومت زنان حمایت کنید، بسیار خوب. اما پیش از آن بد نیست به گذشته خودتان هم نگاهی کنید و بگویید آن روز کجا ایستاده بودید و چه گفتید و چرا بخش بزرگی از جنبش سیاسی آن دوران، آزادی زنان را در برابر اهداف ایدئولوژیک خود به حاشیه راندید؟
و اگر معتقدید آن مواضع اشتباه بوده است، شهامت داشته باشید و بگویید: اشتباه کردیم.
هما ناطق دست‌کم این شهامت را داشت که بعدها به گذشته خود نگاه کند و از زنان ایران زمین پوزش بخواهد. البته که همه شهامت و صداقت او را ندارند.
حق زن بر بدن، پوشش و شیوه زندگی‌اش مسئله‌ای «فرعی» نیست؛ نه در اسفند ۵۷ بوده است و نه امروز هست.
سال ۵۷ به زنان گفتید مسائل «مهم‌تری» وجود دارد.
امروز، پس از نزدیک به نیم قرن مقاومت و هزینه‌ای که خود زنان پرداخته‌اند، باز همان بی‌منطقی را تکرار می‌کنید! بس کنید! شما مبارزین اطلاعیه‌نویس و بیانیه‌نویس، یک‌بار هم که شده دست از سر زنان در ایران بردارید!
کلن؛ یک اکتبر ۲۰۲۶
Facebook Comments Box
