ادبیات

پورمزد کافی (منظر) ( ۹۰) “ویرانی” امشب نشسته به ویرانی ی خویشم امشب آشفته ام خرابم پریشم امشب ستاره ای نیست بر پهنه تار آسمان من امشب شکوفه ی شعری رخ بر نکرد از باغ جان من امشب کسی مرا نخواند امشب کسی مرا نگفت امشب بر این نمط که …

پور مزد کافی (منظر) شعر 114 انگاره ی من بوده ای انگار نقشی از ازل بر خوان گشاده ی روزگار و من پرنده ای بوده ام به غایت تشنگی در میانه ی چشمه زار بی یار بی دیار آوایی بوده ام بی آهنگی موجی ز ابهام گویی در فراسویی ز …

                                                                                                    …

اختر قاسمی من و «مرجان»ی که هرگز او را ندیدم من و مرجان ساتراپی در یک نقطه آغاز شدیم، اما در میانه راه به دو برداشت متفاوت از ایران، تاریخ معاصر و سیاست رسیدیم. با این حال، این تفاوت مانع احترام من به استعداد و رنج تبعید او نمی‌شود. از …

پور مزد کافی (منظر) (۹۹) “مخمور” هاتفم نیم شبی از لب پیمانه شنفت آنچه را نرگس خونریز نیارست که گفت قول بی منزلت از جانب اغیار میار نفحاتی برسان تا شودش گل بشکفت هر نفس تا به قدمگاه رخ یار رسد بایدش گوهر مقصود توانست که سُفت گل از آن …

پورمزد کافی( منظر ) (۲۳)       “غزل بیگاه” من نه پندار غلط در دل خود داشته ام مشعلی هست که چون پرچمش افراشته ام جان خونین من از لاله ی شب سرخ تر است این چو سرویست که در سینه ی شب کاشته ام رهرو عشقم و با درد گران رهسپرم …

مجيد بهشتى آقای بهزاد فراهانی چرا باید زمان شاه یادت رفته باشه بهزاد درمنکی فراهانی را من از اواخر دهه چهل و پنجاه شمسی می‌شناسم. در این نمایش او فکر کنم اواخر سال ۵۶ اوایل ۵۷ در دوران دانشجویی بازی کردم  بعدا او در یک سریال بکارگردانی من در دهه …

پورمزد کافی ( منظر) (۳) “با تو تا ابد” من ندانم که مرا چرخ چه تقدیر کند جز که از تیغ غمت ناله ی شبگیر کند تا که دل دولت مهر تو به منظور گرفت می ندانست ترا نامه چه تقریر کند صحبت کوکبه ی اختر و گل را چه …

دکتر ماندانا زندیان یادداشت عمیق و خوشخوان از دکتر ماندانا زندیان درباره دکتر اسماعیل خویی، شاعر نازک خیال و انسانی مان. در استانه سالگشت جاودانه شدن ، یاد دکتر اسماعیل خویی را گرامی میداریم یاد او مانا است. نوشته ای کوتاهی ار خانم دکتر ماندانا زندیان نویسنده و پژوهشگر مطرح …

پور مزد کافی (منظر) (۱۰۵) “در مصاف بیداد” من می سرایم باد را از سینه ها فریاد را چون خسروی در بیستون صد ناله ی فرهاد را من باغ و راغ و بیشه ام خونین ز دست تیشه ام تا با تو در اندیشه ام فریاد یارم یاد را چون …