گفتار 48 پرویز صیاد در باره ی خوزستان و مسیح ربایی

پرویز صیاد، از نادر هنرمندانی که با مردم میهنش و درد آنها زندگی میکند …

اختر قاسمی، پرویز صیاد، کارگردان سینما و تاتر، فیلمنامه نویس و بازیگر بنام ایرانی ساکن امریکا، شاید جز نادر هنرمندانی باشد که از همان آغاز انقلاب اسلامی در باره ی عمق فاجعه ای که بر سر جامعه ایران ویران شد، نمایش و فیلم ساخت و نوشت! او در کانال یوتیوب خود در سلسه گفتارهاری هفتگی خود در رابطه با مسائل ایران و جهان با مردم سخن میگوید. در 48مین گفتار خود  این بار به موضوع مسیح ربایی (طرح ربایش مسیح علی نژاد، خبرنگار ساکن امریکا)  و نقش اف بی آی و اعتراضات و مشکل بی آبی خوزستان پرداخته است.

پرویز صیاد در این گفتار خود بخشی از دلنوشته ی مرا که در 37مین سالروز خروجم از ایران در بستری بیماری برای خوزستانم نوشته بودم میخواند و در پایان کلیپی را که با صدای غم انگیز خواننده ی نابینای بختیاری بنام آستاره،  چهار سال پیش در آلودگی هوای خوزستان تهیه کردم، نمایش میدهد. کلیپی به نام «خوزستان هوا ندارد»

سپاس از هنرمند بنام مردمی جناب پرویز صیاد که همیشه زبان مردم بود و درد مردمش را دید و منعکس کرد.  او شاید جز نادر هنرمندان ایرانی باشد که هیچوقت بخاطر منافع شخصی پشت به مردم نکرد. بی دلیل نیست که در قلب چندین نسل ایرانی جای دارد، حتی کودکان و جوانانی که چند نسل بعد از خروج او از ایران متولد شدند؛ فیلم های او را میشناسند و او را دوست دارند. شاید اگر تعداد هنرمندان مسئول و متعهد چون پرویز صیاد بیشتر می بود جامعه ما در این فقر فرهنگی که امروز بسر میبرد، نمی بود.

ما به پرویز صیادها بسیار نیاز داریم!

صمیمانه برای جناب پرویز صیاد، هنرمند بزرگ مردمی آرزوی سلامتی و تندرستی و طول عمر دارم.

گفتار پرویز صیاد در باره ی خوزستان و مسیح ربایی

Facebook Comments Box

About اختر قاسمی

فرزند نفت ام. در گچساران بدنیا آمدم و در مسجدسلیمان شهری که با نفتش، با شیره ی جان خود و مردم مهربانش ایران نوین را ساخت، بزرگ شدم. از سال 1984 در خارج از کشور زندگی میکنم. در آکادمی هنر در اشتوتگارت تحصیل کردم و بیش از سه دهه است که به کار رسانه، عکس و فیلم و فعالیت های فرهنگی و حقوق بشری مشغولم. به امید آزادی و برقرای دمکراسی در میهنم زنده ام و تلاش میکنم. آرزوی دوباره دیدن شهر عزیزم را دارم و دلم برای شقایق ها و کوه های شهرم خیلی تنگ شده ....

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *