قالب وردپرس
خانه / همکاران / اسماعیل فرهادیان / دره خرسان مسجدسلیمان، اسمعیل فرهادیان

دره خرسان مسجدسلیمان، اسمعیل فرهادیان

دره خرسان مسجدسلیمان
محله نشت خیز گاز و نفت

متجاوز از ۱۰۰ سال پیش گروه کاشفان نفت ویلیام ناکس دارسی، پس از تلاش‌های زیاد در منطقه جنوب غربی ایران با مشاهده چشمه‌های نفت و گاز در ناحیه‌ای به نام دره خرسان مسجدسلیمان با حفاری اولین چاه نفت و گاز ایران و خاورمیانه، چاه شماره ۱ مسجدسلیمان در سال ۱۲۸۷ به کشف نفت نائل شدند و سرآغازی برای پیشرفت صنعت نفت، علم و فن‌آوری در ایران و خاور میانه گردید. در عوض ساکنان این محله یعنی خرسان نگون بخت، به دلیل قطع درختان این دیار برای سوخت دستگاه‌های حفاری آن زمان، به وجود آمدن بازار کار و تخریب محل، مجبور به ترک این دره و پس از عبور از رودخانه خروشان کارون آن زمان به سمت کوه های زاگرس مهاجرت کردند. مدت یک قرن است که جویندگان کار و انسان های نفت ‌دوست از استان‌های مختلف کشور به این محله هجوم آورده اند و با ساخت ‌و سازهای غیر فنی و غیر مجاز تمام این دره را اشغال نمودند؛ به گونه‌ای که نفس‌های این دره که شامل نفت و گاز از چشمه‌ساران بود، در زیر پی ساختمان‌ها حبس و در نتیجه از داخل خانه‌ها دهان گشودند و سبب آلودگی محیط زیست خانه‌ها و امراض تنفسی برای ساکنان مهاجر این دره شد. در این رابطه وزارت نفت بعد از بررسی‌های فراوان تصمیم به خرید و تخریب خانه‌ها و تبدیل دره به فضای سبز گرفت و تاکنون ۹۰ درصد خانه‌های محله درخرسان تخریب و باقی‌مانده در برنامه‌ کوتاه مدت قرار دارد.
هفته گذشته یکی از همکاران شرکتی که از زمره شکارچیان قدیم و دوستداران محیط زیست جدید می‌باشد، را دیدم که می‌گفت وقتی از بالای این منطقه می‌گذشتم خرسی را دیدم که بسیار سراسیمه بود. به زبان خرسی از او موضوع نگرانیش را پرسیدم. خرس جوان گفت: من از نوادگان خرس‌های این دره می‌باشم و اضافه کرد که در حدود یک قرن پیش سرزمین ما بوسیله کاشفان نفت و گاز اشغال گردید و پدران و مادران ما از این سرزمین‌ بیرون رانده شدند. ولی شنیدم بعد از ۱۰۰ سال دو باره محله ما توسط وزارت نفت در حال احیاء و تبدیل این محل به فضای سبز بنام پارک جنگلی دره خرسان می باشد.
خرس جوان مصراٌ درخواست داشت تا مسؤلان و دست اندرکاران وزارت نفت هرچه زودتر این برنامه را اجرا نمایند و دره را به آنها برگردانند و می‌گفت ما حتی در کوه های زاگرس هم جایگاهی برای زیستن نداریم زیرا انسانها تمام محیط زیست را اشغال و در حال تخریب بی رحمانه آن می‌باشند.

۱- در همین رابطه چند سال پیش شرکت بهره برداری نفت و گاز مسجدسلیمان، با کمک همکاران خوب این شرکت طرح تبدیل محله دره خرسان را بعد از جمع آوری خانه‌ها، به پارک و فضای سبز با ساخت و نصب دو مجسمه بر روی درب ورودی این پارک در جوار چاه شماره ۱ تهیه و در حال انجام می‌باشد. از بخت بد خرس جوان از آنجائی که توسعه مجدد میدان یکصدساله نفت ایران و خاورمیانه مسجدسلیمان در حال انجام می‌باشد و جاده اصلی مسجدسلیمان به محله صنعتی تلبزان نیز در حال ساخت و عبور از این دره می‌باشد، بنا براین به خرس جوان اطلاع دهید تشریف ببرد و یکصد سال دیگر برگردند شاید اگر در آن زمان نفت تمام شده باشد، دره به آنها تحویل خواهد شد.

۲- شهرستان مسجدسلیمان داستان های زیادی از این دست در خود نهفته دارد که بخشی از آن ها مربوط به تارخ یکصدساله کشف نفت در این شهرستان، که در واقع اولین جایگاه کشف نفت در ایران و خاورمیانه بوده است، می‌باشد و بخش دیگر داستان ها مربوط به تاریخ چند هزار ساله آن می‌باشد. زیرا مسجدسلیمان که نام باستانیش «پارسوماش» می‌باشد شهری ۵۰۰۰ ساله است که آبستن جریانات تاریخی زیادی می‌باشد. گویا زادگاه گورش کبیر بوده است، که به ترتیب به وسیله فرزندان و دوستداران ادب، فرهنگ و هنر این شهرستان نوشته و انتشار خواهند یافت.

۳- رجوع شود به سايت انجمن دوستداران مسجدسليمان  www.mis-friends.com 

اسمعيل فرهاديان

كارشناس مخازن زير زميني نفت و گاز

و دبير انجمن دوستداران مسجدسليمان

بهمن 1387

Facebook Comments

درباره ی ادیتور

همچنین ببینید

برگی از تاریخ شفاهی”ارامنه”در نخستین شهر نفتی ایران، فرشید خدادادیان

مقدمه، اختر قاسمی، پیش از خواندن مصاحبه ی خوب و خواندنی همکار و همشهری عزیزم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *