قالب وردپرس
خانه / همکاران / پورمزد کافی / شعر چاووشی تاریک، پورمزد کافی (منظر)

شعر چاووشی تاریک، پورمزد کافی (منظر)

پورمزد کافی (منظر)

چاووشی ی تاریک

نه من خاموشم
در این دریغ
تیغ
از عبور حنجره میگذرد

که کشته گان عاشق ترین بودند
و ما
به سرودی نخواندیمشان

هر چند که خاک
فروتنانه در نقد آدمی ست

باری چه سرگذشتی ست
که اعتماد من نیز
تمامی ی شکست من باشد

و امید
کوره راهی
که از حضور خونبار فاجعه بگذرد

آه اگر که خانه ی من
از درک حضور تو هراسی می داشت

و یا چاووشی ی قبیله ی عصیانی ام
چنین وهم انگیز می نمود
که بر گداری از باریکه ی شمشیر
از ماه و ستاره نیز
نفرین شوم.

ورنه تحفه ی جانم
غرامتی بی مقدار بود
و آسمان
از این سیاهتر
بر سینه ام نمی‌بارید

نه،
در این آزمون تلخ
تنها ، شکست نابهنگام من نیست
که تجربه می شد

پریشانی ی شهاب های آسمان تو نیز
غم نامه ی عظیم هجرت بود

از این است
که آبگینه وار
به تلنگری
می شکنیم

۲۲ بهمن ۱۳۶۷،  آلمان

از دفتر (از این فلات پر اندوه)

Facebook Comments

درباره ی اختر قاسمی

فرزند نفت ام. در گچساران بدنیا آمدم و در مسجدسلیمان شهری که با نفتش، با شیره ی جان خود و مردم مهربانش ایران نوین را ساخت، بزرگ شدم. از سال 1984 در خارج از کشور زندگی میکنم. در آکادمی هنر در اشتوتگارت تحصیل کردم و بیش از سه دهه است که به کار رسانه، عکس و فیلم و فعالیت های فرهنگی و حقوق بشری مشغولم. به امید آزادی و برقرای دمکراسی در میهنم زنده ام و تلاش میکنم. آرزوی دوباره دیدن شهر عزیزم را دارم و دلم برای شقایق ها و کوه های شهرم خیلی تنگ شده ....

همچنین ببینید

رضا مقصدی: شعری که عاشقانه نباشد، قشنگ نیست.

اختر نیوز، رضا مقصدی، شاعر توانا و گرانقدر تبعیدی، غزل سرای معاصر که او را  …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *