شیدایی- مجموعه اشعار پورمزد کافی ( منظر)

“ستایش خاموش”

دریایی از نسیم میایی و میگذری
روز میگذرد

من با بنفشه ای بر لب
مبهوت رویای ملموست
در آرام جای جهانم می شکنم

چنین که به تردید
ماه از شیار شب میگذرد
و زمین گلوله ی سربی ست
و باد
بر بام های بی روزن
فرو می پیچد
بی امان

سخن به اشاره بگو
که اطلسی ها نیز
به نجوایی در می شکنند

اما چو خامشی ی این رودخانه را
مقدر بود
رستاخیز صنوبر
همه انکار جاودانه داشت
و طراوت باغ
در حلقه ی نقره ای ی ماه می شکست
از آن پیشتر
که انگشتان مرمرینش
تکرار خاطره ی برگ و باد شود

در آرام جای جهانم می شکنم
و روز
با دریایی از نسیم تو میگذرد

بهمن ۲۵۴۷ شاهنشاهی
بهمن ۱۳۶۷ – آلمان

Facebook Comments Box

About مجید شمس

Check Also

شیدایی- مجموعه اشعار پورمزد کافی ( منظر)

پورمزد کافی ( منظر) از این اندوه  (برای برادرم محمود) از چینه های بی قراری …

شیدایی- مجموعه اشعار پورمزد کافی(منظر)

خطی از پایان بازم این درد که درمان نشود در بصرم آتشی ساخته از حسرت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.