نگاهی به نمائی (۲) جمشید گشتاسبی

نگاهی به نمائی ۲

جمشید گشتاسبی

همیشه از سیم خاردار بدم می آمده. سیم خاردار همیشه برایم به معنای مرز، محدوده، این سو و آن سوی خط و درنتیجه، باید و نبایدها و تهدید هائی در سایه قانون بوده. ذات زشتی داشته و به نوعی نماد خشونت بوده. مگر نه اینکه مرزها همیشه به نوعی آغشته به زخم های تاریخ و مسیر ممنوعیت هائی بوده تحمیل بر انسانها در هر دو سوی خط؟!

در فیلم “توهم بزرگ” ساخته ی “ژان رنوار”  محصول 1937 فرانسه، گروهبان روزنتال می گوید: “مرزها اختراع انسانهاست، طبیعت حدی ندارد.”

به راستی چنین است. مرزها را ما آفریدیم تا بر مالکیت ها تأکید کنیم و با سیم خاردارها تأکید و تهدیدها را رسمیت بخشیدیم.

گرچه همیشه سیم ها نماد خشونت، ممنوعیت، تفاوت ها در این سو و آن سو و حاکمیت استانداردها و اندازه های سیاسی بوده اما بازهم مثل همه ی پدیده های پیرامون ما گاه مجالی ولو اندک برای تأملی بر اندکی زیبائی هم بوده اند. چه آن گاه که از فرط کهنگی، زنگار بسته، رنگ باخته و سست شده؛ چه آن گاه که با انگیزه عشق به رهائی توسط یک پناهنده، پاره یا درهم کوبیده شده و چه آن هنگام که به تاری و قطراتی آب با زیبائی مجاورشده چنانکه آن روز چنین دیدم و دوربین را سوی آن نشانه رفتم.

با همه ی اینها کاش مرزی نبود. سیم خارداری نبود. آن سو و این سو همه اش برابری بود. در آن صورت اگر خیلی هم دلتنگ چنین نمائی می شدیم، می شد سیم ها را به آتلیه برد و به نقشی و به نوری یا به رنگی و به رسمی جلوی دوربین آراست.

 

Facebook Comments

About ادیتور

Check Also

نگاهی به نمائی (20)؛ جمشید گشتاسبی 

نگاهی به نمائی (20) جمشید گشتاسبی به خودشیفتگی که فکر می کردم در اینترنت جستجو …

خاطرات دوران کرونا؛ امید به فردا، جمشید گشتاسبی

امید به فردا  جمشید گشتاسبی …  شاید علم، ماشین، فن آوری های مدرن و دیجیتال؛ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *