قطعنامه، پورمزد کافی

پورمزد کافی (منظر)

قطعنامه

گشت شب و برگ درختان فتاد
داد از این مظلم پاییز ، داد

یار دگرگون شد و در خون نشست
غنچه رخش را ز غم یار بست

باز از این دشت کبوتر گذشت
گشت جو خاکستر غم رنگ دشت

باز از این باغ بهاران گذشت
زمزمه و نم نم باران گذشت

موسم گل رفت و خزان در رسید
باد سراسیمه به ایوان وزید

گشت نهان چهره ی خورشید ما
خاست غبار ره و شد دید ما

رست گل خون ز پی و ریشه ها
رفت سر ما سر اندیشه ها

خصم زبونانه در این پیشه است
کشتن ما کشتن اندیشه است

پرچم افراخته ی ما شکست
آنکه توانست دماوند خست

آذر ۱۳۶۴ – ایران