شعر؛ پورمزد کافی (منظر)

پورمزد کافی (منظر)

(۷۵)

تنها تویی
به جادوی انگاره ی اسپندیار
رویینه ای
که فرصت زخمی
به گاه چشمت نیز نیست

آیینه ی جهان من
برابر نهاده بر جاودانگی

ورنه مرا
در این کارزار
از کدام  شادی جهانم
نصیب بود؟

ورنه در این ستیز
غزال رمیده ی دلم
بر ستیغ کوه را
بر کدام جای جهانم
شکیب بود

و دریغ از تو
نوشینه ای به مرداب آرزو
نیلوفری روئیده در غبار
تنهاترین رودبار ترانه و تردی

و نامت
جادوی نهان به آتشی ست
که سیاووشش منم

جمعه ۱۳ آذر ۱۳۷۱
۴ دسامبر ۱۹۹۲

Facebook Comments Box

About اختر نیوز

Check Also

یکشنبه ها در کافه طنز آقا مهدی

 رسالت من!   مهدی قاسمی از بچگی تو خودم ای همچی احساس بزرگی، سنگینی، رسالت و …

نامه سرگشاده فوروم دمکراتیک ایرانیان ماینز (آلمان) به وزیر داخلی آلمان در باره دیپورت پناهندگان ایرانی به ایران  

نامه سرگشاده فوروم دمکراتیک ایرانیان آلمان/ماینز به وزیر داخلی آلمان آقای زه هوفر در باره …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *