شعر؛ میخندم، فرهاد صادق زاده

میخندم

فرهاد صادق زاده

میخندم به تعریف این دنیا
به شناخت من از تو
به سیاستهای تو به شکل یک قدوس میخندم
میخندم به شعاع تا بی نهایت
به پرتو خورشید سرد
به آرامیهای پر از درد میخندم
میخندم به چگونگی پندارم
به تسکینهای پر از درد سیگارم
به اتصال دو بار منفی میخندم
میخندم به تنهایی پر یار
به افکار پریشان زده ی از علم سرشار
به دشمنیهای دوستانه وار میخندم
میخندم به گریه های سیل آور بی اشکم
به برکشیدن احساسات با سم
به چراهای هر دم و بازدم میخندم
Facebook Comments Box

About اختر نیوز

Check Also

شعر (۸۵) پورمزد کافی (منظر)

پورمزد کافی (منظر) (۸۵) ای لاله چه حاجت به نی و شمع و شرابت گلبانگ …

شعر (۸۴)؛ پورمزد کافی (منظر)

پورمزد کافی (منظر) (۸۴) می شنوی؟ صدای خزیدن شورشی ست در نجوای پرنده ها و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *