پورمزد کافی (۴۲) کلام آخر

کلام آخر

پورمزد کافی

(۴۲)

نه ، نه بر دریوزه ی نوشداروی تو هرگز ماندم و نه بر آواز گزاره ات خواندم

و این گریز ناگزیر قبیله ی پر کین من تاوان نخوت عجوزه ی عفریته ی تو بود بر زمین من

سنگی اگر بر کومه ات زدم نه بر گشودن کلون دربی بود پاسخ فلاخن خشم غریب مادران من بود به بیدار باش

گزمه های تو که بدانی که حادثه نزدیک است اینجا در حضور لته های خون به فاصله ی یک فریاد تا تو من، بی هنگام نایستاده ام.

دوشنبه ۵ دسامبر ۲۰۱۶ آلمان

Facebook Comments

About اختر نیوز

Check Also

شعر، چشمانی نگران؛ فرهاد صادق زاده

اختر نیوز برای حمایت و خدمت به رشد و اشاعه ادب فارسی با نشر اشعار …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *