ادبیات

در روزگاری که دختران و زنان ایرانی در خیابان، زندان و تبعید فریاد آزادی سر می‌دهند، بازخوانی چهره‌های زنانه در میراث فرهنگی‌مان نه‌تنها ضرورتی ادبی، بلکه وظیفه‌ای سیاسی و فرهنگی است. در بطن شاهنامه، این حماسه‌ی بزرگ، زنانی حضور دارند که نماد شجاعت، خرد، استقلال رأی و عشق آگاهانه‌اند. آنان …

پور مزد کافی (منظر) شعر 114 انگاره ی من بوده ای انگار نقشی از ازل بر خوان گشاده ی روزگار و من پرنده ای بوده ام به غایت تشنگی در میانه ی چشمه زار بی یار بی دیار آوایی بوده ام بی آهنگی موجی ز ابهام گویی در فراسویی ز …

                                                                                                    …

اختر قاسمی من و «مرجان»ی که هرگز او را ندیدم من و مرجان ساتراپی در یک نقطه آغاز شدیم، اما در میانه راه به دو برداشت متفاوت از ایران، تاریخ معاصر و سیاست رسیدیم. با این حال، این تفاوت مانع احترام من به استعداد و رنج تبعید او نمی‌شود. از …

پور مزد کافی (منظر) (۹۹) “مخمور” هاتفم نیم شبی از لب پیمانه شنفت آنچه را نرگس خونریز نیارست که گفت قول بی منزلت از جانب اغیار میار نفحاتی برسان تا شودش گل بشکفت هر نفس تا به قدمگاه رخ یار رسد بایدش گوهر مقصود توانست که سُفت گل از آن …

پورمزد کافی( منظر ) (۲۳)       “غزل بیگاه” من نه پندار غلط در دل خود داشته ام مشعلی هست که چون پرچمش افراشته ام جان خونین من از لاله ی شب سرخ تر است این چو سرویست که در سینه ی شب کاشته ام رهرو عشقم و با درد گران رهسپرم …

مجيد بهشتى آقای بهزاد فراهانی چرا باید زمان شاه یادت رفته باشه بهزاد درمنکی فراهانی را من از اواخر دهه چهل و پنجاه شمسی می‌شناسم. در این نمایش او فکر کنم اواخر سال ۵۶ اوایل ۵۷ در دوران دانشجویی بازی کردم  بعدا او در یک سریال بکارگردانی من در دهه …

پورمزد کافی ( منظر) (۳) “با تو تا ابد” من ندانم که مرا چرخ چه تقدیر کند جز که از تیغ غمت ناله ی شبگیر کند تا که دل دولت مهر تو به منظور گرفت می ندانست ترا نامه چه تقریر کند صحبت کوکبه ی اختر و گل را چه …

دکتر ماندانا زندیان یادداشت عمیق و خوشخوان از دکتر ماندانا زندیان درباره دکتر اسماعیل خویی، شاعر نازک خیال و انسانی مان. در استانه سالگشت جاودانه شدن ، یاد دکتر اسماعیل خویی را گرامی میداریم یاد او مانا است. نوشته ای کوتاهی ار خانم دکتر ماندانا زندیان نویسنده و پژوهشگر مطرح …

پور مزد کافی (منظر) (۱۰۵) “در مصاف بیداد” من می سرایم باد را از سینه ها فریاد را چون خسروی در بیستون صد ناله ی فرهاد را من باغ و راغ و بیشه ام خونین ز دست تیشه ام تا با تو در اندیشه ام فریاد یارم یاد را چون …

پور مزد کافی (منظر) (۷۲)       همدم باد صبا یاد آن شب  که صبا را برِ  ما     منزل بود روشن از نکهت رویش دل بی حاصل  بود یاد آن شب که سریر گل او دل می برد هودج خاطر   او را   دل ما محمل بود تا نبود ماه وش قدسی …